Wyszukiwarka
Zegar Kalendarz
Sonda
Kiedy ostatnio brałaś/eś udział w akcji charytatywnej?
Ostatnio na Forum
+ Uzyskanie dostępu do treści forum
Gościmy
Aktualnie jest 8 gości online
Statystyka
Teksty: 339
Linki: 21
Odwiedzin: 1149947
Nowości
Popularne
Metody i techniki pracy resocjalizacyjnej ze skazanym PDF Drukuj E-mail
Autor Ewa Woźna-Płusa/Robert Niemycki   
czwartek, 05 styczeń 2006
Kurator sądowy realizując zadania procesu resocjalizacyjnego wykorzystuje rozmaite metody i techniki pracy ze skazanym, mające na celu ugruntowanie w osobie dozorowanego właściwych wzorców zachowań, nastawienia na życie zgodne z obowiązującymi normami prawnymi i społecznymi oraz wytworzenie w podopiecznym przekonania o słuszności wybranej drogi, które musi emanować długo po okresie próby i sprawowania dozoru.

Kurator sądowy może motywować skazanego do realizacji działań naprawczych poprzez:

  • silne wsparcie psychologiczne,
  • podjęcie przemyślanej dyskusji na temat jego osobowości,
  • rozważenie wspólnie ze skazanym możliwości pokonania niepożądanych nawyków i postaw. W tym celu kurator może stosować indywidualne metody postępowania: bezpośrednie i pośrednie.
Metody bezpośrednie zmierzają do osiągnięcia przez skazanego równowagi emocjonalnej umożliwiającej podejmowanie trafnych decyzji życiowych i działania w sytuacjach trudnych. Są nimi:
  • ciąg rozmów ze skazanym, celem których jest wywołanie lub wzmocnienie pozytywnego nastawienia osoby dozorowanej do utrzymania równowagi emocjonalnej, podejmowania konstruktywnych decyzji lub zmiany zachowania w społeczeństwie,
  • wywiad terapeutyczny, stosowany jest w sytuacji, gdy negatywizm skazanego jest przyczyną jego konfliktu z otoczeniem,
  • doradzanie osobie skazanej, dokonuje się w drodze racjonalnej dyskusji ze skazanym na temat jego poszczególnych problemów, w trakcie której powinno się wykorzystać odczucia skazanego powodowane jego trudną sytuacją życiową.
  • psychoterapia podtrzymująca, stanowi próbę wsparcia dla osoby dozorowanej, która nie może samodzielnie sobie poradzić w skomplikowanej rzeczywistości. Metoda ta obejmuje aktywne zainteresowanie kuratora problemami osoby dozorowanej, skupienie na nich uwagi, akceptację skazanego, wyrażanie wiary w jego możliwości poprawy i zachętę do dalszych wysiłków.
Metoda ta stosowana jest w sytuacji, gdy:
  • skazany opuszcza zakład karny (pierwszy etap dozoru),
  • skazany nie radzi sobie z realizacją wytyczonych celów,
  • skazany jest zniecierpliwiony brakiem efektów swych działań w readaptacji społecznej i dalej brnie w coraz to nowe kłopoty,
  • skazany zwraca się o pomoc kuratora w swych działaniach.
Metoda psychoterapii podtrzymującej jest wyrazem szacunku dla podejmowanych przez skazanego wysiłków.
  • psychoterapia wentylująca, ma na celu stworzenie warunków fizycznych i emocjonalnych dla ujawnienia przez skazanego w czasie rozmowy swoich pozytywnych i negatywnych cech osobowości. Dla osiągnięcia celów tej metody zasadnicze znaczenie ma określenie przez kuratora negatywnych cech osobowości skazanego, powodując występowanie w jego świadomości syndromu getta, z którego bez pomocy kuratora nigdy nie zdoła się uwolnić. Metoda ta powinna prowadzić do otwarcia się skazanego bez lęku odrzucenia, zaprzestania postrzegania społeczeństwa jako wroga swojej wolności i wyzbycia się lęku przed otaczającą rzeczywistością.
  • metoda refleksyjnej dyskusji:
nad sytuacją skazanego - której celem jest pomoc osobie dozorowanej w realistycznej ocenie jej sytuacji życiowej. Realistyczny obraz sytuacji może okazać się wystarczający, aby zmobilizować osobę dozorowaną do podjęcia prób rozwiązania problemów,
efektami działań skazanego - jest początkiem pomocy skazanemu w analizie jakości jego działań naprawczych i interakcji ze społeczeństwem,
dyskusja o odczuciach i reakcjach skazanego na otaczającą rzeczywistość społeczną - subiektywne odczucia skazanego mogą stanowić podstawę do weryfikacji najważniejszych problemów i przyjętych dla nich rozwiązań.
  • metoda analizy odczuć i motywacji skazanego, stosowana jest w sytuacji, gdy skazany posiada już pewien stopień samoświadomości (wiedzy o sobie). Celem tej metody jest pomoc osobie dozorowanej w zrozumieniu swojej przeszłości i znalezieniu rozwiązań w unikaniu i powielaniu wcześniejszych błędów życiowych (rozwiązań, które wyjaśnią trudności skazanego w przestrzeganiu porządku prawnego i społecznego). Kurator powinien stosować tę metodę z dużym wyczuciem, ponieważ skazani mogą wykorzystać rozmowę o swojej przeszłości do zablokowania dyskusji o aktualnych problemach lub do usprawiedliwienia swego obecnego nagannego zachowania.
  • logoterapia, zagubienie sensu życia powiększa prawdopodobieństwo, że osoba po zwolnieniu z zakładu karnego będzie notorycznie występowała przeciwko porządkowi prawnemu. Logoterapia polega na uczynieniu człowieka zdolnym do znalezienia swego konkretnego indywidualnego sensu.
Metody pośrednie polegają na wykorzystaniu dostępnych w społeczeństwie środków pomocowych, stanowiących odpowiedź na potrzeby skazanego. Osoby będące pod dozorem często charakteryzują się znacznym stopniem nieprzystosowania społecznego, zaburzeniami funkcjonowania w sferze psychospołecznej i somatycznej, trudnościami w podejmowaniu i pełnieniu podstawowych ról społecznych, nałogowym uzależnieniem, trwałą utratą zdrowia, inwalidztwem.

Metodę pośrednią realizujemy poprzez skierowanie do:
  • ośrodków pomocy, poradni specjalistycznych, szpitali itp.,
  • agend pomocy społecznej,
  • pośredników pracy,
  • instytucji kształcących osoby dorosłe.
Pomoc materialna powinna być świadczona tam, gdzie jest rzeczywiście niezbędna, a fakt jej udzielenia nie powinien powodować u skazanego obniżenia motywacji do zgodnego z prawem zdobywania środków finansowych. Jeżeli środowisko społeczne osoby dozorowanej jest przyjaźnie do niej nastawione i chętne do udzielania jej pomocy, zadaniem kuratora jest wspieranie wysiłków środowiska i pomoc skazanemu w odpowiednim jej wykorzystaniu.
< Poprzedni   Następny >
Start arrow Artykuły arrow Metody i techniki pracy resocjalizacyjnej ze skazanym
czwartek, 31 lipca 2014